"Dziadowe" sudoku

Jak połączyć klasykę polskiego romantyzmu z logicznym, krytycznym myśleniem i świetną zabawą na początku roku szkolnego? Mam na to kolejny sprawdzony pomysł - obrazkowe sudoku do II części "Dziadów".

O działaniach w oparciu o karty w stylu dobble pisałam tutaj 🃏

Sudoku na lekcjach języka polskiego to pomoc, która pozwala uatrakcyjnić pracę z tekstem, przełamać rutynę tradycyjnego powtarzania treści i zaangażować każdego ucznia – stosuję od lat i zawsze się sprawdza (choć czasami uczniowie nie znają zasad wypełniania kart).

Karty w stylu dobble na lekcjach o „Dziadach cz. II”

Dobble to niezwykle popularna i dynamiczna gra karciana oparta na prostej mechanice spostrzegawczości. Każde dwie karty z zestawu łączą ze sobą dokładnie jeden wspólny symbol – bez względu na to, jak wymieszamy talię, zawsze występuje dokładnie jedna para pasujących obrazków. Zadaniem graczy jest jak najszybsze odnalezienie tego elementu i głośne jego nazwanie.

Mechanika ta doskonale sprawdza się na lekcjach – wywołuje pozytywne emocje, angażuje nawet najmniej aktywnych uczniów i pozwala wciągnąć klasę w zabawę!

W związku ze zbliżającym się już 15. Narodowym Czytaniem, który w tym roku poświęcony jest jednej z najbardziej nastrojowych lektur  – „Dziadami cz. II” Adama Mickiewicza – przygotowałam autorski zestaw kart w stylu dobble dedykowany właśnie tej książce. 

E-mailowa netykieta w szkole

Każdy z nas zna ten stan: po powrocie z lekcji, zebrania z rodzicami czy dyżuru na korytarzu otwieramy skrzynkę odbiorczą, a tam – kilkanaście nowych wiadomości. Jedna od rodzica z pytaniem o ocenę, druga od dyrekcji z przypomnieniem o terminie, trzecia od koordynatora projektu z załącznikiem o rozmiarze małego wszechświata.

Większość z tych e-maili wymaga nie tylko szybkiej odpowiedzi, ale też konkretnego działania. Warto więc zadać sobie proste pytanie: jakie e-maile sami czytamy z przyjemnością, a które od razu wywołują w nas irytację?

Jeśli odpowiemy sobie na to pytanie, łatwiej nam będzie stosować podstawowe zasady e-mailowej netykiety. W końcu dobrze napisana wiadomość to nie tylko kwestia kultury, ale przede wszystkim oszczędność cennego czasu – naszego i naszych odbiorców.

Druga lekcja obserwowana w awansie nauczyciela

Dla wielu nauczycieli odbywających przygotowanie do zawodu, ostatni rok stażu kojarzy się z największym stresem, ale i ogromną satysfakcją. To właśnie wtedy przypada czas na drugą, obowiązkową lekcję obserwowaną, która stanowi swego rodzaju zwieńczenie dotychczasowej drogi. Jeśli ocena pracy nauczyciela w tym okresie była co najmniej dobra, czeka go spotkanie z komisją, które ma potwierdzić gotowość do bycia nauczycielem mianowanym.

Cały proces jest ściśle uregulowany przepisami Karty Nauczyciela oraz aktualnymi rozporządzeniami w sprawie awansu zawodowego, dlatego warto znać zasady gry, by do zajęć podejść ze spokojną głową.

Lekcja pokazowa w awansie nauczyciela

Stoisz przed wyzwaniem, jakim jest lekcja pokazowa i zastanawiasz się, jak zamienić stres w sukces? Choć obecność obserwatorów w klasie zawsze budzi emocje, warto spojrzeć na to spotkanie jak na szansę pokazania tego, co w Twojej pracy najpiękniejsze. Udana lekcja to nie taka, na której wszystko idzie jak z płatka, ale taka, na której widać Twoją pasję, relację z uczniami i przemyślany warsztat. 

Oto zestawienie kluczowych aspektów, które pomogą zabłysnąć przed każdą komisją.

Dyplomowanie krok po kroku

🔹 Wymagania formalne

• Posiadam stopień nauczyciela mianowanego.
• Jestem zatrudniony na co najmniej ½ etatu zgodnie z kwalifikacjami.
• Przepracowałem wymagany okres od dnia mianowania:

Standardowo: 5 lat i 9 miesięcy (bez kontraktowego, przygotowanie do zawodu 3 lata i 9 mies.).
Przejściowo (do 31 sierpnia 2027 r.):

• 3 lata i 9 miesięcy, jeśli odbyłem pełny staż na mianowanie (2 lata i 9 mies.)
• 4 lata i 9 miesięcy, jeśli staż był skrócony i trwał 1 rok i 9 miesięcy lub 9 mies.
• Mam doktorat - skrócenie czasu przepracowania o rok.

Zrozumieć fraszkę

Z okazji Narodowego Czytania przygotowałam dla młodszych uczniów wyjątkową aktywność, która pozwala im nie tylko zapoznać się z klasyką literatury polskiej, ale także zrozumieć jej sens, humor i przesłanie – mimo obecności archaizmów, które często utrudniają odbiór tekstu.